Cemal Süreya dizeleriyle avuturken, Sizi birinci elden seven, Cümleleri es geçtiniz. İsimsiz şiirlerle öpüldü şakaklarınız. Siz bunu hiç bilemediniz....
Yeni bir başlangıç yapmaya çalışan anlatıcı, geçmişi unutmaya çalışırken anıların insanın içinde yaşamaya devam ettiğini fark eder. Unutmak yerine kabullenmenin mümkün olduğunu anlar....
Bir hastane odasından dışarıyı izleyen anlatıcı, kar'ın ve gençlerin neşesinin verdiği mutlulukla geçmişine, çocukluğuna ve annesine uzanan anılara dalar....