Üç beş sene oldu, unutkan yıldızlarla çarpışmayalı mavinin içinden geçmiş bulutlarla bakışmayalı Alıştı gözlerim, suskun kenar çizgilerine hasat zamanı geçmiş, ömür gediklerine...
Karın hırçın bir hayalet gibi Boğaz’a yayıldığı akşamlarda, insanların solgunlaşan yüzlerine daha dikkatli bakardım. Her biri farklı zamanların izlerini taşıyordu bedenlerinde....
On beşinde evlendirilmişti Meliha Nine. Genç kızlığı dahi anlayamamışken kadınlığa, sesini kaybeden bir orman gibi devrilince ne kimseye söyleyecek bir sözü ne de gözlerini umutla açacağı bir günü kalmıştı. Kadınca sesi anne sesine büründü sonra....