Birden başıma bir ağrı girdi; kafamın içindeki küçük çocuk, gencecik kadın ve 52 yaşım aynı anda bağırmaya, ağlamaya ve gülmeye başladı. Dayanamadım; derince bir nefes alıp verdim....
Güneş henüz yeni yeni baş gösteriyor, sabahın soğuğu tenimi yakarken kafamdaki düşünceler kanımı emiyormuş gibi hissettiriyordu. Ne yapacaktım? Bir karar vermem gerektiği bu gecede gerçekten ne istiyordum?...
Ay, yürüdüğüm caddeyi yeni yeni aydınlatıyordu. Az önce olanlardan sonra ben, kendime ait değilmişim gibi hissediyordum....
Gecenin yarısında uyandım. Unutmak için zihnimin en ücra köşesine gömdüğüm bir hatıra, rüyamın içinden çıkıp karşıma dikilmişti....