Yemek odasının sessizliği, mutfaktan gelen radyonun sesiyle ince bir çizgi gibi ortadan ikiye yarılmıştı. Bir yanda bir anne, diğer yanda olmayan bir babayla o babanın biricik kızı vardı. Onun kızı. Canparesi. Bir tanesi....
Kadın az önce domates fidelerini ektiği tahta yatağın üzerinden doğruldu. Hemen yanına koyduğu sulama kovasını eline aldı. Toprakla az önce buluşmuş fidelere can sularını verdi....
Apartmandan çıktı. Basamaklardan indi. Arkasından ağır demir kapının gürültülü kapanışını duydu. Sokağa adımını attı. Ayağındaki botların hafifçe kaydığını hissetti. Gece kırağı inmiş olmalıydı....