Mayıs ayının serin bir gecesinde ayın ve yıldızların tüm çıplaklığıyla karşısında durduğu balkonundan dışarıyı izliyordu, genç kadın. Üzerinde kendisini güvende hissetmesini sağlayan ince pamuklu bir pike ve saçlarını usulca okşayan rüzgâr vardı. Bu durum, ona annesini anımsattı....
Saatler süren yürüyüşten sonra tepenin zirvesine ulaştı. Orada, taşlardan yapılmış eski bir çember buldu. Çemberin ortasında küçük harflerle yazılmış bir yazı vardı....
Sarı ışıkların odayı loş bir sıcaklıkla aydınlattığı köşede, her zamanki yerinde oturuyordu. Pencerenin hemen yanındaki geniş sallanan sandalyesinde… Günlerdir odasından dışarıya adımını atmamıştı....
Eski bir saatçinin önünden geçerken gözüne bir kol saati ilişti. Diğerlerine nazaran daha eskiydi. Koyu kırmızı, eskitilmiş çerçevesi sanki içinde yaşanmışlıklar barındırıyordu. Görünüşü, nedense içine bir huzur dolmasını sağladı....
Holdeki kıyafet dolabının en alt rafındaydı, yıllardır aynı yerde dururdu. Kapağı paslanmaya yüz tutmuş o kavanozun içinde ne bir anahtar ne de biriktirilmiş bozuk paralar vardı....